Terug

5 toeristische plekken in Wallonië die je ‘s nachts moet vermijden!

Houd je van kippenvel? Wij hebben wat voor jou. Hierbij enkele plekken in Wallonië die, zodra de avond valt, voor de nodige rillingen zorgen. Niet voor tere zieltjes!

Overdag en ’s avonds

WBT - Olivier Legardien

Laten we eerlijk zijn: de Toren van Eben-Ezer bezorgt ons overdag al rillingen. Ook al is dit gebouw, gelegen in de gemeente Bassenge, eigenlijk een ode aan de broederschap tussen volkeren, het boezemt angst in. Het 33 meter hoge gebouw is vierkant en op de uiteinden van de torentjes staan de engelen van de Apocalyps. In de schemeringen lijken ze op gezellen van Satan. Het is simpel: we hebben de indruk dat ze ons met hun klauwen gaan grijpen en rauw verorberen. We hebben maar zin in één ding dan: rennen!

De duivel in persoon!

WBT - Bruno D'Alimonte

De Sint-Antoniusgrot in Crupet is een bijzondere plek. Overdag is er niets angstaanjagends aan, maar in het donker worden zelfs de meest roekeloze personen opgejaagd. In elke opening in de rots wacht een personage om je te verrassen. Onder hen ook een gevleugelde duivel waarvan het gehavende gezicht aan horror doet denken. Deze plek werd nochtans gemaakt op vraag van de priester van Crupet, die Sint-Antonius van Padua wilde herdenken. Scènes uit het leven van de heilige werden nagemaakt met behulp van gipsen en gietijzeren standbeelden. En het lijkt wel alsof die tot leven komen na zonsondergang.

Ellezelles, hoofdstad van boosaardige wezens!

Olivier Polet

Het Pad ven het Vreemde zorgt overdag al voor wat ongerustheid. En dat wordt alleen maar erger als de nacht valt. Weerwolven, kobolden, heksen en andere wezens wachten tot je van het pad afdwaalt om je te grijpen. In Ellezelles gebeuren vreemde dingen. Schuilend in de bosjes of aan de rand van het bos, de boosaardige wezens gemaakt van brons, beton, gietijzer of hout hebben hun blik op jou gericht.

150 spoken

WBT - SPRL Cernix-Pierre Pauquay

En wat met het kasteel van Reinhardstein, dat over de vallei van de Warche heerst? Bijna 150 jaar was het verlaten en zelfs klaar voor de sloop. Het is dus niet ondenkbaar dat hier hele spookfamilies wonen. Overdag vind je het misschien sprookjesachtig, maar we verzekeren je dat het voor de nodige rillingen zorgt wanneer het omringd wordt door mist en uilengeroep. We steken onze hand ervoor in het vuur dat je hier zelfs tijdens een storm niet zou willen schuilen.

Tussen de stenen van onze voorouders

Een wandeling tussen de megalieten van Wéris is een mooie manier om jezelf angst aan te jagen. Deze legendarische stenen, vroeger opgericht door onze voorouders, inspireren en laten onze verbeelding de vrije loop. En wat als ze nu eens het werk waren van de duivel en gruwelijke dwergen? Tijdens een koude, maanloze nacht trillen we op onze benen. En wanneer we niet verstijfd zijn van schrik, rennen we zo snel mogelijk weg! Je zal er wel van gaan zweten, want de menhirs en hunebedden strekken zich uit over een afstand van 8 km en een breedte van 300 meter. Een doolhof dat tijdens de novembernachten zo uit een nachtmerrie lijkt te komen.

Andere ideeën voor allesbehalve saaie uitstappen in de herfst vind je op visitwallonia.be/herfst