Terug

Bokrijk: als een vis fietsen door het water

De volgende dag regent het pijpenstelen, maar wij kruipen - met wat moeite - terug op de fiets.

Uitkijktoren De Wijers Zonhoven Uitkijktoren De Wijers Zonhoven

We hebben nog zo’n 60 km te fietsen! Na 10 km bereiken we ‘Fietsen door het water’: niet enkel in de regen, maar ook tussen de vele vijvers. Deze vijvers zijn een deel van het domein van Bokrijk. Hier kan je prachtig wandelen en fietsen door de volle natuur die Bokrijk te bieden heeft. Je komt op ooghoogte met het water op een fietspad van 3 meter breed. Deze attractie opende in de lente van 2016 en in 2018 werd dat domein door TIME Magazine uitgeroepen tot één van de 100 mooiste plekjes op aarde.

 

En als je in Bokrijk bent, kan je natuurlijk het openluchtmuseum van Bokrijk niet zomaar voorbijgaan. Je ontdekt hier in het doe-museum hoe de lokale bevolking leefde, woonde en werkte op het Vlaamse platteland. Een tip: als je na het fietsen door water opeens een grote parking passeert, dan nader je het terrein van Bokrijk.

Kasteelbrouwerij Ter Dolen

 

Limburg bestaat uit natuurgebieden

Dag 2, kilometer 30: we fietsen in Zonhoven door het Vlaams Natuurreservaat De Teut, gevolgd door Domein Hengelhoef en Domein Kelchterhoef. Met enkel een paar drukke banen die je oversteekt, word je gedurende 10 km ondergedompeld in de natuurgebieden. De Teut is daarbij het grootste natuurgebied met zo’n 1700 hectaren en het is ook meteen het grootste heidegebied van Midden-Limburg. Hengelhoef en Kelchterhoef zijn iets kleiner maar zeker zo mooi. In Hengelhoef is er een vijver van wel 8 hectaren.

 

De Belgische vlag proeven

Na zo’n 40 km in de regen en in de natuur, zijn we klaar voor een beetje cultuur. We bellen aan bij Kasteelbrouwerij Ter Dolen in Houthalen-Helchteren. We hebben er afgesproken met gastvrouw Mieke Desplenter voor een rondleiding en een proeverij.

Mieke vertelt ons hoe ze in 1994 op dit domein terechtgekomen is. Ze was samen met haar gezin op zoek naar een plaats waar mensen konden genieten van een glas bier. Zij en haar gezin hadden eerst gedacht aan een vierkantshoeve, maar toen kwamen ze dit kasteel tegen dat al 10 jaar leegstond. 'Het was het oud buitenverblijf van de abten van Sint-Truiden. We waren op zoek naar een plek om een brouwerij te beginnen, we hebben van de oude boerderij een brouwerij gemaakt.’ In 1994 bestonden er al veel soorten pils en dus besloot Mieke om voor zwaardere, kwalitatieve abdijbieren te gaan. Ze begon met een blond bier en heeft uitgebreid met donker, tripel en kriek. Ze vertelt hoe ze haar brouwers roots langs haar vaders kant heeft meegekregen, zo heeft ze familie bij de brouwerij Watou en bij de Gentse stadsbrouwerij, ook Karmeliet wordt door haar familie gebrouwen.

Bieren Ter Dolen

 

Uiteindelijk kwam er een vijfde, hoppig biertje genoemd Armand, naar haar vader. Wat bedoeld was als éénmalig bier, werd zo populair dat het in het vaste gamma kwam. Uiteindelijk ging de brouwerij nog over tot drie andere bieren, waardoor ze nu acht verschillende smaken uitbrengen. Wanneer Mieke vertelt over haar zesde biertje is ze duidelijk enthousiast: ‘Kerstmis in een glas’. Ze doelt op het Winter bier dat gemaakt wordt met kaneel en honing. Op één dag vullen ze hier 14.400 flesjes ofwel 600 bakken bier. Veel is dat eigenlijk niet, maar uniek is dat je wel in één oogopslag het hele proces kan bekijken.

Dan is het tijd om te proeven. Mieke zet de acht bieren klaar en we mogen ze allemaal proeven. Maar wij kiezen voor slechts drie bieren: kriek, wit en donker. Samen vormt dat de Belgische driekleur! Dat smaakt naar meer en als ik binnenkort de supermarkt binnen stap, dan neem ik een bak Ter Dolen mee. We drinken elk onze favoriet helemaal leeg, want het zou zonde zijn om dat goede bier te laten staan. Goed te begrijpen dat deze kleinschalige brouwerij al meer dan 25 jaar sterk blijft brouwen. En dan is het tijd om verder te fietsen: met opgedroogde kledij en lekker opgefrist.

Bieren Ter Dolen