Terug

De oude stad

wolkenkrabbers en pispotten

Edinburgh Castle Edinburgh Castle

Rond het beroemde kasteel ligt de oudste wijk van de stad, the Royal Mile, wat slaat op de afstand tussen het Edinburgh Castle en de officiele residentie van de queen als ze in Schotland verblijft: Holyroodhouse Palace. Halverwege ligt de St. Giles kathedraal die het hart vormt van het oude stadscentrum, dat gekenmerkt wordt door 80 closes, kleine steegjes die stuk voor stuk vertrekken vanuit de Royal Mile. Zij bepalen het middeleeuwse karakter van deze oude stadsader die er vanuit de lucht uitziet als een visgraat. Daarrond werd de nieuwe stad gebouwd die intussen ook al uit de 18de eeuw dateert. Het werd in tegenstelling tot de oude stad een plek waar kunst en elegantie hoogtij vierden. Het contrast was groot.

 

De stinkende oude

De oude stad waar we met stijgende verbazing doorwandelen kreeg in de Middeleeuwen de bijnaam Die Auld Reekie, de stinkende ouwe. En niet voor niks. Eerst en vooral liepen er kuddes koeien en varkens door de straten die alles lieten lopen. Bovendien had de stad toen al gebouwen van 10 verdiepingen hoog -de eerste wolkenkrabbers- en dat was niet echt handig zonder enig sanitair. Zij die op de tiende verdieping woonden mochten zich nochtans gelukkig prijzen. Op het gelijkvloers konden ze best de ramen dichthouden wanneer er ’s ochtends “Gardy loo” werd geschreeuwd en de pispotten vanop de hoogste verdiepingen werden leeggegooid in de straat. De levensomstandigheden in Edinburgh waren gedurende eeuwen de ergste van heel Europa. Maar ondanks die kwalijke reputatie was de oude stad de lievelingsplek van schrijvers als Robert Louis Stevenson. Hij vond er inspiratie voor zijn beroemde roman Dr. Jeckyll and Mister Hide.

"