Terug

Een dag, een plek: Dresden, 13 februari 1945, toen de hel uit de hemel viel

Het was zonder twijfel één van de mooiste steden van Duitsland. Een officieuze culturele hoofdstad met een absoluut uitzonderlijk architecturaal patrimonium. Een stad waarvan de inwoners dachten dat ze te mooi was om te bombarderen… Maar op 13 februari 1945 beleefde Dresden de hel.

Te waardevol om met de grond gelijkgemaakt te worden?

In januari 1945 bestond er geen twijfel meer over de afloop van de Tweede Wereldoorlog: de Geallieerden rukten snel op. Duitsland gaf zich echter niet gewonnen en Hitler verzamelde zijn laatste troepen voor een verloren strijd. In die context van angst dat de vijand elk moment kon komen, probeerden de inwoners van Dresden zich gerust te stellen met waanbeelden: sommige vertelsels beweerden dat de familie van Winston Churchill in de charmante stad woonde en dat een aanval daarom ondenkbaar was. Anderen vonden de stad met zijn eeuwenoude paleizen en kastelen te mooi en waardevol om met de grond gelijk gemaakt te worden.

Machtsvertoon

Aan Geallieerde kant werd echter een dodelijke luchtaanval voorbereid. De geallieerden wilden het moreel van de Duitsers ondermijnen en hen dwingen een eind te maken aan deze verschrikkelijke en oneindig lijkende oorlog. Tijdens de conferentie van Jalta zouden de Sovjets de Amerikanen en de Britten gevraagd hebben hen te helpen bij hun opmars door enkele steden in het Oosten met de grond gelijk te maken. Andere geruchten beweren dat het eerder ging om machtsvertoon tegen Stalin, in de context van de ontluikende Koude Oorlog…

De hel

Op 13 februari 1945 vielen zo’n 1.300 bommenwerpers Dresden aan, de “ziekenhuisstad”, die door veel Duitsers als toevluchtsoord werd beschouwd. De bijna totale afwezigheid van Duitse tegenstand, met bijna geen luchtafweer, maakte de aanval gemakkelijk voor de geallieerden. De operatie verliep bijna volledig volgens plan, en er werd zo’n 4.000 ton bommen gedropt op deze schitterende stad. De hel op aarde, de verhalen zijn huiveringwekkend, vooral omdat de bommenwerpers het op het historische centrum gemunt hadden. Stapels verkoolde lichamen in de verwoeste straten. Erfgoed in as. Een verbijsterend schouwspel van verlatenheid. Dresden is niet meer. Afhankelijk van de bron lieten tussen de 20.000 en 60.000 mensen het leven.

Gevolgen

Zo’n menselijke tragedie stemt tot nadenken. Winston Churchill uitte bij verschillende gelegenheden zijn twijfels over de gegrondheid van de operatie. In Duitsland paste de minister van Propaganda, de beruchte Joseph Goebbels, een nieuwe tactiek toe door het aantal slachtoffers te overdrijven. Daardoor leek Duitsland het slachtoffer en werden de geallieerde operaties in diskrediet gebracht.

Vandaag

De stad, die bekend staat als het ‘Firenze aan de Elbe’, is letterlijk uit zijn as herrezen. De hereniging van de twee Duitslanden in 1990 gaf een boost aan de renovatie. Vandaag is de stad bijna even mooi als ze ooit was. Sommige experts voorspellen dat Dresden tegen 2025, 80 jaar na de tragedie van 1945, in zijn oude glorie hersteld zal zijn.

Niet te missen in Dresden…