Terug

Een Française in Brussel: “Ik heb het stoofvlees ontdekt, en Magritte!”

Mijn nieuwe leven in een gedeelde woning… ik ben aangenaam verrast, alles verloopt goed! Geen onaangename verrassingen, het huishouden wordt gedaan, het helpt om een medehuurster te hebben die maniakaal is op dat vlak… Iedereen komt goed overeen, de feestjes komen terug op gang en geven de indruk dat alles (bijna) terug normaal wordt.

Vooral met nieuwe regels die van kracht zijn. Enkele weken vrijheid… en dan is de lockdown terug. Maar ik zit tenminste niet helemaal alleen in een klein appartement, wat me echt geruststelt.

In de hoogte ontworpen huizen zijn een goede manier om je geweten te sussen als je overdag gaat snacken: de eindeloze reeks trappen die ik elke dag moet trotseren, compenseren het eten. Tot nu toe ben ik één keer van de trap gevallen en daaraan een blauwe plek overgehouden die ik al meer dan een week meedraag. Maar buiten de ademnood van de klim naar mijn kamer is het huis geweldig.

Ik begin al door mijn inspiratie voor mijn maaltijden heen te raken. Maar gelukkig kan ik profiteren van de creativiteit van mijn huisgenoten die medelijden moeten hebben met mijn daglijkse pasta pesto. Afgelopen zaterdag probeerde ik een Belgische specialiteit, stoofvlees. Heerlijk, ik weersta de drang om een tweede portie te bestellen. Ik moet de beste frieten in Brussel nog proberen, ik heb gehoord van frietkoten die een bezoek waard zijn!

Ondanks alles slaagde ik erin het Magritte-museum te bezoeken. Het interieur van het museum is prachtig en je kunt er verschillende werken van de beroemde schilder ontdekken. Tekeningen, gouaches, advertenties... de collectie is enorm en zeker een bezoekje waard. Niet ver van het museum is er de enorme onafhankelijke boekhandel Filigranes. Ik ging erheen met een boek in gedachten, maar gezien de omvang van de winkel verliep mijn bezoek natuurlijk niet zoals gepland...