Terug

Florence op wandel in Namen: “Het moeilijkste is kiezen!”

Deze zomer heb je ongetwijfeld schitterende affichagecampagnes Wallonië zien opfleuren… Geprikkeld door de goesting om er meer over te weten te komen, trok Florence naar de verschillende plekken om je meer te kunnen vertellen over het decor en de geschiedenis, en te bewijzen dat het allemaal echt is! Wandel je mee?

Bedankt VISITWallonia

Kiezen voor een leuke bistro, plaatsnemen op een zonnig terras en iets kiezen om je smaakpapillen te verwennen: dat is écht zomer. En wanneer de brasserie die we bezoeken aan de voet ligt van de Citadel van Namen, kan het geluk niet op.

Onlangs belandde ik op de Quai des Joghiers voor een culinaire pauze. Daar, langs de Samber, vind je 1Passetemps, een brasserie-restaurant op de voormalige graanmarkt van de romantische stad Namen. De plek, die het label "bistrot de terroir" draagt, is een van die typisch Waalse cafés die authenticiteit en gezelligheid bieden. Net wat ik nodig had!

Met de vriend die bij me was, bekeken we het menu. Het moeilijkste was kiezen. We kozen elk een ander gerecht, alleen maar om onze vork in het bord van de ander te kunnen steken. Forel uit Annevoie met amandelen en cassolette van Petits Gris de Namur. Twee gerechten met de smaken van de regio Namen. En om alles gesmeerd te laten verlopen, besloten we een biertje te drinken. Maar niet zomaar een biertje. Bier uit de abdij van Rochefort voor hem; Bière Blanche de Namur voor mij. Je feest goed of je doet het niet!

Ik zou graag een van die vrouwen zijn die haar bord niet leeg krijgt en zucht terwijl ze haar bestek wegduwt omdat "ze niet meer kunnen". Maar dat gaat niet. Ik eet graag te veel. En hier liet ik geen kruimel liggen. Het smaakte me te goed. Het is simpel, toen de ober vroeg of ik het lekker vond, kon ik niet anders dan blozen.

Ik ga niet liegen: toen we vertrokken om de Citadel te beklimmen, was mijn maag zo vol dat ik niet verder kon. Met veel plezier stemde ik dus in met het testen van de nieuwe kabelbaan. 650 meter kabel en een hoogtepunt van 103 meter. Ideaal om van een adembenemend uitzicht te genieten met de Samber, als een glinsterend lint, in de vallei. En dan de wallen van de Citadel, als een enorm sierlint. Ik genoot echt van het uitzicht over de stad, dat kan je je wel inbeelden!

 Wat is het mooi, een stad van bovenaf gezien! Er is geen tekort aan uitkijkpunten over de Waalse hoofdstad en de Maasvallei. De plaatjes volgen elkaar op en zijn allemaal verschillend. De kleuren veranderen, de gebouwen en andere bouwwerken variëren. We gingen op een vestingmuur zitten, kijkend naar de Saint-Aubainkerk. En we babbelden er over het leven (onze liefdes; onze problemen), de tijd om nog wat te verteren en de energie van de plek op te snuiven.

We wilden niet weg voordat we door de 500 meter lange galerijen waren gelopen die het hart van de Citadel herbergen. Een ondergronds netwerk dat onlangs gerestaureerd werd en zeker een bezoek waard is. Een gastronomische en culturele wandeling in Namen is sowieso altijd een succes!

O ja, ik vergeet het bijna. Neem iets warms mee om daar beneden aan te trekken. Ik had niets om over mijn schouders te leggen en toen ik naar buiten kwam, had ik het ijskoud. Ik had geen keus: we moesten wel iets gaan drinken om me op te warmen! Wat had je gedacht! Beter voorkomen dan genezen...



VISITWallonia.be/smullen