Terug

In Namen zijn de weekends niet zo rustig!

Als er één stad is die ik romantisch vind, dan is het Namen. Dat is ongetwijfeld omdat mijn geliefde mij er zijn mooiste liefdesverklaringen deed. De zonsondergang bekijken van op de Citadel, het is zo rustgevend. De stad aan onze voeten, haar reflectie in de Maas, het is zo mooi. Ik glimlach opnieuw nu ik het schrijf.

Zicht over Namen © WBT - JP Remy Zicht over Namen

Maar ik moet eerlijk toegeven: naast de Citadel ken ik er niet echt veel. Het is dus in de hoofdstad van Wallonië dat we beslisten om onze koffers neer te zetten voor onze laatste uitstap van de maand augustus, in de hoop nog wat te kunnen genieten van het seizoenseinde.

 

NE5T gewoonweg uitstekend

In mijn notaboekje had ik drie mogelijke adressen genoteerd voor de overnachting. De keuze viel op NE5T: een uitstekend hotel met en luxueuze spa. Ik viel voor het rustieke cachet van deze oude hoeve die omgetoverd werd tot een uitzonderlijk hotel, even hoog gelegen als de citadel, discreet uit het zicht.

Toegegeven: we hebben onze spaarpot aangesproken om onszelf te verwennen met een droomnacht in één van hun suites. Maar we hebben geen spijt. Het was perfect!

Ik deel met u nog de twee andere adressen die ik voor ogen had: de Villa Balat, die chique chambres d'hôtes aanbiedt in een schitterend gebouw aan de overs van de Maas, en l'Hôtel Les Tanneurs, een ontegensprekelijk charmant etablissement. 

 

Zoals in Bangkok

Om Namen te ontdekken, moet je je tijd nemen. We hadden dus voorzien om ons weekend te starten aan boord van een pousse-pousse fietstaxi. Maar helaas, door Covid-19 waren de bezoeken tijdelijk opgeschort. Vooral de route met de titel ‘De oude wijken in verhalen’ sprak mij aan. Jammer! De stad ontdekken vanuit zo’n voertuig bestuurd door een toeristische gids zal voor een andere keer zijn. 

De Namourette © WBT - Denis Erroyaux

 

Of zoals in Venetië

We kozen dus voor les Capitaineries, waarmee je de stad benadert vanop het water. We huurden een kleine boot waarvoor je geen vaarbewijs nodig hebt (70 euro per uur) en we trokken erop uit, op ontdekkingstocht van de oevers van de Maas. Ik heb mijn fotoapparaat geen moment aan de kant gelegd.

Tussen de Citadel, de brug van Jambes, de samenvloeiing van de Samber en de Maas, de prestigieuze huizen, de boten,… zoveel om je over te verheugen. En ik vond mijn man wel sexy als kapitein. We hebben echt één van de leukste momenten beleefd tijdens het weekend! Na een glas in de bar van de  Capitaineries zetten we weg verder.

Voor wie wil genieten van Namen vanop het water, maar geen zin heeft om zelf te varen, raad ik aan om aan boord te klimmen van La Namourette, een sympathieke rivierpendel. Met zijn 12 plaatsen brengt deze boot je van Jambes naar Salzinnes, langs het centrum van Namen, en telt 5 stopplaatsen. Een ludieke manier om je te verplaatsen en om van de ene oever van Samber en Maas naar de andere te gaan. We hebben er enkele keren gebruik van gemaakt!

De Capitainerie © WBT - Denis Erroyaux

 

De termietenheuvel van Europa: de Citadel van Namen

Vervolgens wilde mijn man de Citadel van Namen bezoeken, maar anders dan van bovenuit. We staan er soms niet bij stil, maar onder het fort bevindt zich een ongelofelijk ondergronds netwerk dat net gerenoveerd is! Zijn gaanderijen, waar Napoleon de bijnaam ‘de termietenheuvel van Europa’ gaf, brengt u tot in het binnenste van de citadel.

Koude rillingen verzekerd!

Verschillende projecties en andere geluids- en lichtanimaties zorgen voor een bijzondere atmosfeer. Rood en blauw om de indrukwekkende muren uit beige steen nog te benadrukken.

Ik geef toe: ik stond niet meteen te springen voor dit ondergrondse bezoek. En toch was ik gecharmeerd door deze écht mooie gaanderijen. Ik dacht er lugubere en donkere gangen terug te vinden, maar dat was niet het geval. Een mooie verrassing dus.

Mijn enige spijt? Niet vooruitziend geweest zijn. Anderhalf uur onder de grond, dat koelt af… een iets dikkere pull zou van pas gekomen zijn!

Virtuele animaties in de citadel © WBT - Vincent Ferooz

 

Het historische en culturele centrum

Vervolgens flaneerden we door de steegjes van Namen, waar we van genoten. Tot rust komen in de voetgangerszone, langs de kaaien wandelen, enkele architecturale pareltjes bewonderen onderweg: voor elk wat wils. Het is trouwens in het hart van het oude Namen dat we het Het museum vonden dat gewijd is aan Félicien Rops, een Belgisch kunstenaar uit de XIXe eeuw. Ik moet eerlijk zijn: voordat we een voet in het museum gezet hebben, wist ik absoluut niets van deze schilder en graveur. Maar de thema’s in zijn werken hebben me aangenaam verrast: de vrouw, de liefde, de begeerte, en ook de dood staan centraal in zijn werken.

Mijn favoriet? De reeks met de dames met de marionet. In slechts enkele tekeningen transformeert een vrouw met een zorgeloos karakter in een moordenares met een mes. Het deed me plezier. Vertrouw niet op onze mooie ogen, heren!

Als u gepassioneerd bent door kunst en cultuur, vergeet dan niet een bezoek te brengen aan het Delta, het oude cultuurhuis van Namen. Het gebouw, met zijn variërende volumes, welvingen en vele ramen, is op zich al een bezoek waard. 6.000 m² gewijd aan expressie en aan de vrijheid, aan spektakel en tentoonstellingen allerhande. Informeer u, er zijn duizend dingen te zien en te beleven. 

Félicien Rops Museum

 

De route van de Citadellen

De volgende ochtend stapten we op de fiets om een een fietsroute te testen die de Route des Citadelles zou kunnen heten. Ze liep langs Dinant, Namen, Hoei en Luik. De toch die wij maakten is één van de 30 etappes van een parcours dat niet minder dan 1.152 km telt en de Maas volgt tot buiten onze landsgrenzen.

De vallei is zo mooi: elke pedaalslag bracht ons naar nieuwe landelijke vergezichten. De moeilijkheidsgraad is gemiddeld, maar niets houdt u tegen om af en toe van de fiets te stappen om op adem te komen. We zijn echt niet heel sportief en de 15 km die we aflegden via het Ravel-netwerk heeft onze benen niet moe gemaakt. Te proberen dus!

We trakteerden onszelf op een restaurant tijdens het weekend, en we kozen La Cuisine du Bel Rive. Hun aanbod? Eten op een drijvende bood in het hart van Namen. Opwindend! Aan de kaai van de Maas biedt deze oude olieboot lekkere en overvloedige gerechten. Gebakken rode poon, risotto met asperges en witte wijnsaus voor mij. Orechiette, crème van geitenkaas en erwtjes voor mijn echtgenoot.

Puur genot! Wat mij betreft, was dat de eerste keer dat ik at op een restaurantboot, en ik vond het charmant!

Wat magisch is in Namen, is het aantal verschillende landschappen die de stad te bieden heeft. En da’s goed, want je verveelt je er geen seconde. Een caleidoscoop van plezier, echt waar.

 

De Citadelroute © WBT - J.P.Remy

"