Dit fenomeen, afkalving genoemd, verwijst naar het moment waarop een gletsjer breekt en een blok ijs in zee terechtkomt. Op zich is dat niets nieuws: gletsjers hebben altijd ijs afgestoten. Wat onderzoekers zorgen baart, is de versnelling van dat proces. Wanneer de machine op hol slaat, verandert ze ook de scheepvaartroutes, ecosystemen en de zeebodem…

Het klimaat drijft gletsjers tot het uiterste

Wetenschappers leggen een rechtstreekse link met de klimaatverandering. De grote gletsjers in het noordoosten van Groenland zijn de voorbije decennia minder stabiel geworden. Het resultaat: ze barsten sneller, produceren meer ijsbergen en sturen een groeiende hoeveelheid ijs, rotsen en sedimenten de oceaan in. Shfaqat Abbas Khan, één van de auteurs van de studie, benadrukt dat metingen op het terrein en satellietwaarnemingen deze geleidelijke verzwakking aantonen.

Effecten tot in de diepzee

Het meest verrassende deel speelt zich honderden kilometers van de gletsjers af! Ijsbergen nemen stukken rots en sedimenten met zich mee. Wanneer ze smelten, laten ze die los in de oceaan. Die materialen zakken uiteindelijk naar beneden en stapelen zich op de zeebodem op.

In de diepte, waar harde oppervlakken zeldzaam zijn, kunnen die stenen nieuwe dragers voor leven worden. Organismen zoals sponzen of anemonen kunnen zich eraan vasthechten. Dat kan de lokale mariene biodiversiteit veranderen. Maar opgelet: dat is niet per se goed nieuws, want het is vooral een teken dat een volledig ecosysteem van ritme verandert.

Een groeiend risico voor schepen

De studie wijst ook op een zeer concrete uitdaging: de scheepvaart in het Arctisch gebied. Door de afname van het zee-ijs worden bepaalde scheepvaartroutes toegankelijker. Maar als er meer schepen varen in zones waar ook meer ijsbergen voorkomen, neemt het risico op een stevige aanvaring toe!