Voor deze korte trip koos ik de eenvoudigste optie: aankomst met de TGV in Avignon, en vervolgens een huurwagen oppikken. Van aan het station stond ik iets meer dan een uur in Lourmarin! Voor mij is dit kleine stadje het ideale vertrekpunt! Voor mijn tweedaagse was het plan glashelder: mobiel blijven, genieten van het landschap en vermijden dat de uitstap verandert in een krampachtige zoektocht naar maximaal toeristisch rendement…

Bereid je verblijf in de Luberon voor

Een rustige start

Lourmarin heeft een heel natuurlijke charme en is tegelijk mooi ingericht en erg verzorgd: mooie gevels, steegjes die uitnodigen om rond te slenteren, enkele elegante boetieks, terrassen die in deze vroege lente al bruisen van het leven… En als je tijd hebt, breng dan zeker een bezoek aan het kasteel van Lourmarin, een indrukwekkend gebouw uit de 15de eeuw.

’s Middags trakteer ik mezelf op wat ik in dit seizoen het liefste eet: een bord rond groene asperges, met verse geitenkaas, een beetje olijfolie en een goed stuk brood. Niets spectaculairs, maar alles klopt!

Bonnieux en Lacoste in de namiddag

In de namiddag trek ik verder naar Bonnieux, daarna naar Lacoste. De weg alleen al is een feest voor het oog! In Bonnieux vind ik precies terug waarvoor ik gekomen was: een dorp op een heuvel, hellende steegjes en uitzichten waarbij je gewoon moet stoppen.

Daarna volgt Lacoste, meer mineraal en ook rustiger. Het dorp heeft iets ruwers, bijna geheimzinnig. Mijn tip? Parkeer dicht bij het kasteel, bewonder het uitzicht en wandel daarna naar beneden om het dorp te bezoeken. Het is betoverend!

Roussillon: wakker worden in kleur

De volgende dag verandert de sfeer helemaal. We zijn in Roussillon en na de lichte tinten van de dag voordien is het nu tijd voor oker, rood en oranje! Zelfs als je er met de nodige verwachtingen naartoe gaat, blijft het decor verrassend! Ik wandelde over de ‘Sentier des Ocres’, het Okerpad: het licht is er gewoon waanzinnig! Ik zal er niet ver naast zitten als ik zeg dat ik om de dertig seconden mijn telefoon bovenhaalde…

Gordes en Sénanque, om in schoonheid af te sluiten

Ik eindigde met Gordes, en daarna met de abdij van Sénanque. Gordes heeft die indrukwekkende uitstraling die je meteen herkent: het dorp onthult zich bijna als een decor, met zijn krachtige silhouet dat zich aftekent tegen de lucht en zijn goudkleurige stenen. En toch wordt alles weer eenvoudig zodra je binnen bent, zonder ooit iets te verliezen van die charme waar je zo van houdt!

Op enkele minuten daarvandaan roept Sénanque een heel andere emotie op. Aan het begin van de lente kom je hier niet voor de bloeiende lavendel, het kenmerk van de abdij. Nee, in dit discretere seizoen is het eerder voor de rust, de soberheid, de schoonheid van de plek. En eigenlijk is dat misschien nog ontroerender!

Twee dagen, en heel veel zin om terug te komen

In twee dagen geeft de Luberon al ontzettend veel: mooie dorpen, een leven vol zachtheid, een uitstekende gastronomie en dat heerlijke gevoel dat je het gewone ritme even achter je hebt gelaten. En dan is er natuurlijk ook nog dat absoluut waanzinnige licht!

Bereid je verblijf in de Luberon voor