Voor één keer trok ik er in mijn eentje op uit. Een autorit waarbij ik mijn playlist kon draaien en uit volle borst kon zingen zonder iemand te storen: een goed begin! Ik trok naar de provincie Luxemburg, met een overnachting in het hotel ‘La Barrière de Transinne’ in Libin. Een groene break in het hart van het ‘Grande Forêt de Saint-Hubert’ om mijn batterijen weer helemaal op te laden! Ik had een kamer geboekt in het hoofdgebouw en werd verwelkomd door zachte kleuren, een charmante inrichting en een uitzicht op het bos getooid in herfstkleuren. En vooral een groot bed… helemaal voor mij alleen. Wat een plezier!
Ik ging meteen op pad: ik wilde terug zijn voor het donker de kans kreeg om alles op te peuzelen. Ik trok naar Redu, waar het ‘Musée de l’Art Didactique’ te vinden is. In een voormalige pastorie maakte ik kennis met een ongelooflijke wereld. Schilderijen, tekeningen, beeldhouwwerken, strips, foto’s en animatiefilms… je vindt het er allemaal. De interactieve stukken zijn bijzonder verzorgd: mijn kinderen zouden het allemaal maar wat graag uitgeprobeerd hebben. Creaturen komen tot leven in de schilderijen, artistieke filters verschijnen op de foto’s, stippenkanonnen vormen gekke schilderijen en verschillende spelletjes maken de aanpak leuk en origineel! Ik dronk een cappuccino in het Mudia Café, waar de muren bezaaid zijn met kunstboeken. Natuurlijk nam ik ook de tijd om rond te dwalen in het boekendorp Redu: hier vind je 12 boekwinkels. Het is onmogelijk om niet een paar exemplaren te kopen!
Terug in het hotel trok ik meteen mijn zwempak aan: ik had een uur in de wellness gereserveerd. Het duurt langer voor een Dafalgan opgelost is dan voor mij om te ontspannen in de sauna. Ik dineerde in het restaurant van het hotel, een tête-à-tête met mijn everzwijnfilet. Daarna dook ik onder de lakens met mijn boeken en nam daarbij de volledige breedte van het bed in. Een dekbed dat je niet hoeft te delen, is hemels! Ik genoot in alle rust van mijn ontbijt, met genoeg tijd om tijdens de koffie te dagdromen! Het buffet was helemaal ‘af’ en met een (te) volle buik trok ik erop uit voor een wandeling: ik ging echt niet weg zonder een overdosis natuur. Vanaf de kerk in Redu vertrok ik voor een wandeling van 8 km met een gemiddelde moeilijkheidsgraad. De wandeling die ‘Le Passage des Chèvres’ heet, kostte me iets meer dan 2 uur. Maar ik deed het dan ook rustig aan: het was glad! Het parcours is niet ingewikkeld: volg gewoon de bordjes. Een geslaagde wandeling! Lang leve de bubbels met momenten van alleen zijn: ze zijn ook zo lekker…
