Nieuwe studie toont dat eeuwenoude koolstof uit turfmoerassen in het Congobekken vrijkomt via meren, mogelijk versneld door klimaatverandering.
© JAG IMAGES - stock.adobe.com
Oude koolstof ontsnapt uit moerassen
De uitgestrekte turfmoerassen in het Congobekken blijken een deel van hun eeuwenoude koolstof vrij te geven aan de atmosfeer. Dat blijkt uit een nieuwe studie van UCLouvain en ETH Zurich, gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Nature Geoscience.
Volgens de onderzoekers onderstreept de ontdekking “la vulnérabilité potentielle de l’un des plus grands réservoirs de carbone de la planète face aux changements environnementaux” (Nature Geoscience).
Het Congobekken bevat een van de grootste natuurlijke koolstofreservoirs ter wereld. De regio herbergt bijna een derde van alle koolstof die opgeslagen ligt in tropische turfmoerassen.
Meren als onverwachte schakel
Voor het onderzoek trokken wetenschappers zes weken lang per boot door het Kasaï-bekken. Ze verzamelden stalen en onderzochten ecosystemen rond onder meer het Lac Tumba en Lac Mai-Ndombe, het grootste meer van de regio.
De analyse van het water bracht een opvallende conclusie aan het licht: tot 40% van het CO₂ dat vanuit de meren in de atmosfeer terechtkomt, is afkomstig van zeer oude turf, soms duizenden jaren oud.
Volgens de onderzoekers spelen de meren een cruciale rol in dat proces. “Ces observations révèlent que les lacs agissent comme des vecteurs de transfert : ils reçoivent du carbone ancien provenant des tourbières environnantes et en facilitent l’émission vers l’atmosphère” (Nature Geoscience).
Klimaat en menselijke druk
De studie waarschuwt dat klimaatverandering het proces kan versnellen. Langere periodes van droogte kunnen turfmoerassen doen uitdrogen, waardoor organisch materiaal sneller afbreekt en CO₂ vrijkomt.
Lagere waterstanden kunnen bovendien leiden tot extra methaanuitstoot, een krachtig broeikasgas.
Daarbovenop komt de toenemende menselijke druk. Ontbossing verstoort het watercircuit in de regio en kan zowel bodems als meren sneller doen uitdrogen. Volgens de onderzoekers zouden deze veranderingen de vrijgave van eeuwenoude koolstofvoorraden verder kunnen versnellen.
Het Congobekken strekt zich uit over zes landen: Kameroen, de Centraal-Afrikaanse Republiek, de Democratische Republiek Congo, de Republiek Congo, Equatoriaal-Guinea en Gabon.