Ik vind het prachtig, de dingen waar zij wild van zijn: de rode bakstenen, de oude geboende parketvloer, de speelkamer, de liefelijke tuin. Ik ben dan weer in de ban van het uitzicht op de vallei van de Samber, de historische wijk Rivage en het Belfort. Het huis, dat dateert uit de 20ste eeuw, is volledig gerenoveerd en de winkels liggen gelukkig pal naast de deur. Drie keer raden wie in slippers op de kinderen wachtte om het ontbijt te brengen?
Maar dat ik ervoor koos om deze gîte te boeken, dan is dat omdat ze langs het ‘RAVeL’ fietsroetenetwerk ligt: het ideale uitgangspunt om eropuit te trekken! We hoefden alleen maar op onze fietsen te stappen, die in de kelders van de gîte waren gestald. L’Escale de Flore heeft immers niet voor niets het label ‘Bienvenue Vélo’! We begonnen met een fietstocht rond Thuin: ik wilde de kinderen een indruk geven van de kleuren en het reliëf van dit mooie middeleeuwse stadje. En daarna wilde ik ze het omringende UNESCO werelderfgoed laten ontdekken. En dan konden we niet anders dan beginnen met het Belfort!
Daarna fietsten we de UNESCO-route, een fietsroute die ons van Thuin naar Charleroi leidde. 24 km en een middag die we doorbrachten temidden van het schilderachtige platteland en de industriële landschappen van het ‘Pays Noir’. De bewegwijzering van de RAVeL geeft zekerheid: we konden al kletsend fietsen. Ik maakte van de tocht gebruik om de kinderen mee te nemen naar de mijnsite van Bois-du-Cazier, opnieuw UNESCO Werelderfgoed. Ze wisten niet veel over de immigratie van de arbeiders en de toestand waarin die leefden. Na een bezoek aan het ‘Musée de l’Industrie’ namen ze deel aan een initiatie met het vak van smid. Je eigen werkje maken en mee naar huis mogen nemen is een geweldige manier om een weekend te spenderen! Een weekend gaat snel voorbij, maar we komen zeker nog eens terug voor een bezoek aan de streek!
