In de reeks ‘bedenkelijke ideeën die hun bedenker overleven’ verdient de privédierentuin van Pablo Escobar een ereplaats. In de jaren ‘80 liet de beruchte Colombiaanse drugshandelaar verschillende exotische dieren naar Hacienda Nápoles brengen, waaronder vier nijlpaarden. Na zijn dood in 1993 werden de meeste dieren verplaatst. De nijlpaarden, die waren te zwaar, te gevaarlijk en ook weinig meewerkend. En dus bleven ze eerst ter plaatse, om vervolgens verder te trekken naar gebieden in de buurt van de Magdalena-rivier. Daar plantten ze zich zonder natuurlijke vijand voort, meldt Smithsonian Magazine.
De populatie die pijlsnel groeit!
Het probleem is allang niet meer een fait divers. De Colombiaanse autoriteiten schatten dat de populatie vandaag meer dan 200 dieren telt en dat de populatie zonder ingrijpen tegen 2035 zou kunnen stijgen tot ongeveer 1.000 nijlpaarden! In 2022 werd de soort officieel als invasief verklaard in Colombia, vooral door de impact op de waterkwaliteit en op lokale soorten zoals de lamantijn en de rivierschildpad.
Steriliseren, verplaatsen… of euthanaseren?
Jarenlang probeerde Colombia de minst brutale oplossingen: chirurgische sterilisatie, anticonceptie, opsluiting, en gesprekken met andere landen. Maar elke optie had zo haar grenzen: te duur, te zwaar en te moeilijk… De sterilisatie kan tot ongeveer 40 miljoen Colombiaanse peso per dier kosten en internationale overplaatsing wordt afgeremd door vergunningen, kosten en de beperkte capaciteit van opvangstructuren, meldt de Colombiaanse regering.
In april 2026 kondigde de Colombiaanse regering daarom een schokplan aan ter waarde van 7,2 miljard peso, met voor het eerst ook een technisch protocol voor euthanasie! Reuters meldt dat ongeveer 80 nijlpaarden betrokken zouden kunnen zijn in een eerste fase die gepland staat voor de tweede helft van 2026.
Er is haast bij!
Wetenschappers waarschuwen voor een actievenster dat langzaam sluit: hoe groter de populatie wordt, hoe duurder en politiek explosiever de maatregelen worden. Een studie gepubliceerd in Scientific Reports benadrukt dat de positieve publieke perceptie het afmaken van de dieren lange tijd heeft afgeremd, ten voordele van duurdere en minder efficiënte methodes… Het dilemma blijft: ecosystemen beschermen of dieren sparen die hier zelf niet om gevraagd hebben?
