Het is niet echt een zonnige dag, maar het weer maakt eigenlijk weinig uit. Meteen wanneer ik in het park aankom, voel ik immers dat ik niet ‘gewoon een pretpark’ ga bezoeken. Het vulkanische decor past perfect bij het weer: heerlijk dramatisch, met wolken die rond de vulkanische reliëfs blijven hangen en de wind die rond de grote kegel van Vulcania waait!
Afdalen in de ingewanden van de vulkaan
De eerste visuele schok is juist die enorme kegel, ontworpen door de Oostenrijkse architect Hans Hollein. Je ziet hem op zowat alle foto’s van Vulcania: een soort vulkaan van stalen platen, midden in het landschap van de Auvergne!
Om de voet van die kegel te bereiken, moet je een spiraalvormige helling afdalen. Eenmaal beneden kan je… nog verder naar beneden. Een groot deel van het park bevindt zich immers onder de grond, en dat is waarschijnlijk precies wat de ervaring zo bijzonder maakt! Hoe dieper je afdaalt, hoe meer je het gevoel krijgt dat je de ingewanden van de planeet binnendringt. Je zou bijna vergeten dat je in een park bent!
De erfenis van de Kraffts
En dan zijn er natuurlijk ook de bezielers van het park: Maurice en Katia Krafft. Het park brengt op een mooie manier hulde aan hen. In een tentoonstelling gewijd aan de Kraffts, zijn foto’s van expedities te zien, indrukwekkende beelden die vlak bij vulkanen werden opgenomen en voorwerpen van op het terrein. Je begrijpt al snel dat het koppel – dat in 1991 omkwamen tijdens een vulkaanuitbarsting in Japan – dit werk niet gewoon uit passie deden. Het was bijna een pure obsessie! Ze waren stapelverliefd op elkaar én op vulkanische fenomenen!
De film ‘Le Diable des Volcans’, die in Cinémax wordt vertoond, toont trouwens goed waar hun obsessie vandaan kwam. Hij helpt je begrijpen hoe die obsessie hen uiteindelijk het leven kostte…
Met het hoofd tussen de sterren
Daarna komt het planetarium. Een behoorlijk indrukwekkende ruimte, die trouwens bekendstaat als het grootste in zijn soort in Frankrijk.
Je neemt plaats in achterover hellende zetels tegenover een immens gebogen scherm, de lichten gaan uit… en enkele seconden later lijkt het alsof je de ruimte in wordt gekatapulteerd. Tussen asteroïden en sterren!
De soundtrack van de films omhult je volledig en geeft je echt het gevoel dat je er bent. Daarboven, in een baan om de aarde… Voor mij was dit waarschijnlijk de ervaring die me het meest meesleepte!
Een speciale vermelding gaat naar de film ‘À la conquête des astéroïdes’. Ik dacht dat ik een nogal ‘wetenschappelijke’ film te zien zou krijgen, misschien zelfs een beetje schools. Maar niets daarvan: ik raakte volledig opgeslorpt door het onderwerp!
Namazu: dé attractie
Ook Namazu, de enige rollercoaster van het park, kan je onmogelijk negeren. Nog voor je in de verte de lussen ziet opduiken, hoor je al het geschreeuw weerklinken. Dan wil je natuurlijk meteen gaan kijken wat daar gebeurt!
Het concept is eenvoudig: je stapt het laboratorium binnen van een team seismologen dat geconfronteerd wordt met een instabiele breuklijn. Vooral het begin van de attractie vond ik leuk: eerst hang je even stil in een verticale afdaling, waarna je plots versnelt richting een klim. En geef toe: in een rollercoaster stappen terwijl er enkele sneeuwvlokken naar beneden dwarrelen, heeft iets behoorlijk onwezenlijks!
Maar laten we eerlijk zijn: echte adrenalinejunkies zullen waarschijnlijk een beetje op hun honger blijven zitten. Namazu is wat men een ‘soft’ rollercoaster noemt.
Een park in volle verandering
Je voelt vandaag duidelijk dat het park volop evolueert. Sommige ervaringen beginnen wat gedateerd aan te voelen – zoals de gondels van ‘Premier Envol’ – zeker naast de nieuwere, modernere en meer immersieve attracties in het park.
Alles samen geeft dat het beeld van een park dat volop in beweging is, nieuwe dingen uitprobeert en zoekt naar het juiste evenwicht tussen wetenschap, spektakel en entertainment.
De nieuwigheid die we jammer genoeg niet getest hebben
De grote nieuwigheid van 2026 heet Expédition Hawaï**.** Deze nieuwe immersieve attractie opent in juni en belooft een duik in het hart van de vulkanen van de Stille Oceaan via een parcours in 5 stappen, waarin interactieve technologie, speciale effecten, wetenschap, emotie en pure adrenaline samenkomen. Jammer genoeg was ik net iets te vroeg om ze te ontdekken. Dus als jij ze deze zomer test… kom ons dan zeker vertellen hoe het was!
Dus: is een bezoek aan Vulcania een aanrader?
Ja, maar niet als je een klassiek pretpark vol adrenaline verwacht. Naar Vulcania ga je voor de ervaring: die van de fenomenen van onze aarde. Het is ook een plek waar vulkanen tegelijk spektakel, immersieve attracties, gigantische filmprojecties, wetenschappelijke animatie en terrein voor ontdekking worden.
Voor sommigen zal één dag misschien niet volstaan als je absoluut alles wilt doen en uitproberen. Maar als je de ervaringen kiest die je het meest aanspreken, heb je ruim voldoende stof om een fantastische dag te beleven!
Je verlaat het park met nieuwe kennis zonder dat je het zelf goed beseft, je hebt allerlei ervaringen beleefd en waarschijnlijk vraag je je al af welke nieuwigheid het park voor je volgende bezoek zal klaarhebben…
Veel plezier in Vulcania!
