In Wieliczka bezoek je niet zomaar ondergrondse mijn. Je daalt af in een parallelle wereld, uitgehouwen in zout, maar ook doordrenkt van legendes en een discreet eerbetoon aan het vreemde!
© Alfredo - stock.adobe.com
Op amper 14 kilometer van Krakau ligt Wieliczka, een rustige Poolse stad met zo’n 28.000 inwoners. Aan de oppervlakte verraadt niets dat zich onder je voeten een indrukwekkend ondergronds rijk bevindt. Toch wordt hier al sinds de 13de eeuw een afzetting van steenzout ontgonnen, verspreid over negen niveaus en goed voor bijna 300 kilometer aan galerijen!
Deze zoutmijnen van Wieliczka zijn niet alleen de oudste van Europa die nog in werking zijn, ze zijn vooral ook uitgegroeid tot een volwaardige culturele plek. Ga je mee op ontdekking?
De mijn die uitgroeide tot een cultureel centrum, 125 meter onder de grond
Daal af in Wieliczka en je stapt binnen in een parallelle stad. Op 125 meter diepte bevindt zich een conferentiecentrum met meer dan duizend zitplaatsen, waar concerten, voorstellingen en zelfs sportcompetities plaatsvinden.
Op 135 meter diepte vertelt een museum het verhaal van het zout, de mijnwerkers en hun overtuigingen. Op meer dan 200 meter diepte vind je er zelfs een sanatorium. De zouthoudende lucht, die van nature gezuiverd is, staat bekend om zijn gunstige effecten op de luchtwegen. Je verzorgt er dus je longen… in een mijn!
Zoutsculpturen
Vanaf de eerste galerij is de toon meteen gezet. Beelden die uit het zout zijn gehouwen, verwelkomen je. Mijnwerkers, historische taferelen, religieuze figuren en fantastische wezens volgen elkaar op langsheen het parcours. Deze kunstwerken vertellen evenveel over de geschiedenis van de mijn als over de mensen die er gewerkt hebben.
© Gerald Villena - stock.adobe.com
De legende van de ring en de kabouters
Over Wieliczka spreken zonder de legende van Sint-Kinga te vermelden, is onmogelijk. De Hongaarse prinses, die verloofd was met de Poolse prins Bolesław, zou van haar vader, koning Béla, een zoutmijn als bruidsschat hebben gekregen. Voor ze Hongarije verliet, wierp ze haar verlovingsring in een put. Jaren later werd nabij Wieliczka een blok zout bovengehaald… met de ring er ongeschonden in. De boodschap is duidelijk: zout is een goddelijk geschenk.
Volgens een andere traditie beschermen ondergrondse kabouters de mijnwerkers tegen overstromingen en instortingen. Je komt ze, versteend in zout, overal tegen in de galerijen. Bij gebrek aan wetenschappelijk bewijs bieden ze op zijn minst een perfecte verklaring voor de vreemdheid van deze plek.
Een unieke zoutkerk
Het absolute hoogtepunt bevindt zich op ongeveer 100 meter onder de grond: de Sint-Kingakapel, een kerk die volledig uit zout is uitgehouwen. Vloer, muren, beelden, bas-reliëfs, altaar, kroonluchters… alles is in zout. Alleen al deze kapel rechtvaardigt de opname van de mijn op de Werelderfgoedlijst van UNESCO in 1978.
© Pavlo Vakhrushev - stock.adobe.com
Een plek bezocht door machthebbers… en massa’s mensen
Door de mijn passeerden grote namen: van Johannes Paulus II tot George H. W. Bush, en ook Javier Solana. Maar bovenal is het een plek die diep verankerd is in het Poolse leven. Tijdens de Wereldjongerendagen van 2016 ontving de nabijgelegen vlakte van Brzegi bijna drie miljoen pelgrims!