Op de snelwegparking komt een keurig geklede man naar je toe. Hij spreekt Engels, lijkt in paniek en legt uit dat hij en zijn gezin net beroofd zijn van hun bankkaarten, identiteitspapieren en geld.

Hij vraagt naar eigen zeggen geen fortuin, al komt het aardig in de buurt: enkele honderden euro’s om brandstof te kopen, een hotelnacht te betalen of naar huis terug te keren. In ruil belooft hij onmiddellijk geld over te schrijven, geeft hij een telefoonnummer of toont hij een schuldbekentenis, en soms zelfs een betalingsbewijs. Soms staan een vrouw en kinderen te wachten bij een voertuig met het stuur aan de rechterkant. Alles om het verhaal geloofwaardig te maken…

Dat is het scenario van de ‘Ierse oplichtingstruc’, een vorm van fraude die regelmatig wordt gemeld op rustplaatsen en drukbezochte parkings. De Franse Gendarmerie Nationale beschrijft een werkwijze die gebaseerd is op een verzonnen noodsituatie en een terugbetalingsbelofte die uiteraard nooit wordt nagekomen!

Empathie als betaalmiddel

De val werkt omdat het niet meteen op oplichting lijkt. De mensen die aangesproken worden ervaren geen bedreiging: ze denken gewoon dat ze reizigers helpen die onverwacht in de problemen zijn geraakt! Dat maakt de fraude uiteraard des te wreder…

De oplichters voegen vaak geruststellende elementen toe: foto’s, documenten, persoonlijke contactgegevens, een bank app of een vals overschrijvingsbewijs. Volgens meldingen die in 2024 werden verspreid, liepen de gevraagde bedragen doorgaans op tot 400 à 900 euro in cash! Verdachten stelden soms zelfs voor om hun slachtoffer naar een geldautomaat te begeleiden.

De naam van deze fraude betekent trouwens niet dat de daders noodzakelijk Iers zijn. Ze kunnen zich voordoen als Britten, Ieren of gewoon buitenlandse toeristen…