Zware fysieke uitdagingen staan ons na de wijnproeverij gelukkig niet te wachten. Onze chauffeur brengt ons van aan de wijnkelder landinwaarts naar ons hotel in Zabljak, vlakbij de ingang van Durmitor national Park, waar we de volgende dag starten. De rit ernaartoe is zo’n 140 km lang, en dus nemen we de tijd om onderweg nog wat bezienswaardigheden mee te pikken. Daarbij valt meteen op hoe groen het binnenland van Montenegro is.

Zo stoppen we aan de watervallen van Crnjak in Gornja Bijela, een deelgemeente van Savnik. Het wordt beschouwd als één van de natuurlijke parels van het land, en je kan er zwemmen aan de voet van de waterval. Ooit stond er een graanmolen die door het water werd aangedreven, maar daarvan is vandaag enkel nog een ruïne over. Bijela wordt ook genoemd als één van de mooiste dorpjes van het land en je kan er – net zoals zowat overal hier – heel wat wandelingen maken.

Etno Village

De kust van Montenegro is bijzonder populair, maar in het binnenland is het toerisme nog in volle ontwikkeling. Dat betekent dat je er rust vindt, maar ook dat de toeristische infrastructuur misschien wat minder uitgebreid is, tenzij misschien in de nabijheid van het Durmitor National Park. Anderzijds zijn er veel kampeerplekken en kleinschalige lokale initiatieven die een aanrader zijn wanneer je met de auto de ziel van het land wil verkennen.

Zo stoppen we bij in het ‘Etno Village’ in Vojnik, een originele manier om te overnachten. Het is een boerderij in de bergen die tijdens de warmere maanden uitgebaat wordt door een boerenfamilie en waar je heerlijk tot rust kan komen.

Verwacht je niet aan een ‘village’ maar wel een aantal huurhuisjes rond de boerderij, waar je ook iets kan eten en drinken. Allemaal zelfgemaakt uiteraard, met lokale kazen en vleessoorten, gebak en zoute versnaperingen. Genoeg om je een hele dag zoet te houden. Een tip: de lokale koffie, fijngemalen en ongefilterd geserveerd, doet denken aan sterke Turkse koffie en is helemaal anders dan het bakje troost dat wij kennen… Maar zelfgemaakte vruchtensappen en bier zijn er ook.

Canyoning

Slapen doen we er niet, maar het is een welkome tussenstop op weg naar ons hotel. Onderweg ontdekken we nog heel wat natuurpracht, met bergpassen en meren langs heerlijke kronkelwegen die dat alles met elkaar verbindt. Onderweg stoppen we bij de Nevidio Canyon, in het Dragisnjica & Komarnica Nature Park.

Avontuurlijk aangelegd?Dan kan je in Nevideo genieten van een canyoning-sessie, te boeken in het in 2025 gebouwde bezoekerscentrum. Je baant je al zwemmend, springend en glijdend een weg door de bijna 4 km lange canyon met wanden die tot 450 meter uitsteken boven de bedding van de Komarnica-rivier, die de kloof vormde. Ongetwijfeld spectaculair, maar in Montenegro vind je ook de diepste kloof van Europa, de Tara Canyon. Die kan uitpakken met een diepte van maar liefst… 1.333 meter! Tara maakt deel uit van Durmitor National Park, dus we trekken er morgen even naartoe.

Onderweg naar ons hotel, Enigma in Zabljak (geen hoogtepunt, maar met zijn uitgebreide accommodatie is het stadje wel een goede uitvalsbasis voor een bezoek aan het Nationaal Park) stoppen we voor het avondeten nog bij het Eagle’s Nest Ethno Village. Een gezellige stop die dankzij zijn hoge ligging (het heeft zijn naam niet gestolen) spectaculaire vergezichten biedt over de groene valleien. De perfecte afsluiter van een goed gevulde dag.

Durmitor National Park

Na een deugddoende nacht trekken we onze wandelschoenen aan voor een eerste kennismaking met de ster van Montenegro: het Durmitor National Park, in de Dinarische Alpen. Het is al sinds 1980 een nationaal park, met een spectaculair landschap dat gevormd werd door gletsjers.

Het staat trouwens op de Unesco Werelderfgoedlijst. Durmitor telt maar liefst 48 pieken met een hoogte van meer dan 2.000 meter, met de Bobotov Kuk (2.500 meter) als hoogste en daarmee ook het kroonjuweel voor vele Montenegrijnen. Die zijn nauw verbonden met de natuur en zien wandelen als nationale sport. Het smeltwater van die bergen wordt verzameld in 18 meren die deel uitmaken van het park.

We starten de dag met een wandeling rond de meest iconisch waterplas van het park, Crno Jezero of het Zwarte Meer. Eigenlijk zijn het twee meren die met elkaar verbonden zijn, en tijdens drogere periodes afzonderlijk bestaan. De tocht rond het meer is net geen 4 km lang, goed voor een uurtje wandelen met prachtige vergezichten, bossen en hier en daar een klim. Op sommige plaatsen kan je afkoelen in het frisse water. Een leuke uitstap en een mooie plek om te picknicken. Er staan verschillende standjes met lokale specialiteiten op de weg naar het meer, en er is ook een bistro.

Sedlo Pass

Voor een bezoek aan het Durmitor National Park moet je een dagticket kopen waarmee je toegang krijgt tot de verschillende bezienswaardigheden, wandelingen en het bezoekerscentrum en ook de parkings van het gebied. Een prijs van 5 euro per dag voor al dat moois is bijzonder schappelijk.

Van bij het Zwarte Meer rijden we via een slingerende bergweg verder het Durmitor Nationaal park in. Onderweg komen we wilde paarden tegen, staan we perplex bij de adembenemende vergezichten en valt ons oog op de vele meren die verspreid liggen in de valleien en met elkaar verbonden zijn via wandelpaden. Montenegro is echt wel een wandelparadijs! We begeven ons naar de Sedlo Pass. Van daaruit vertrekken veel hikers voor een wandeling door het nationaal park, onder andere naar de hoge Bobotov Kuk. Ons tijdsbestek is wat te kort voor een hike, maar het is in elk geval een reden om op een later nog eens terug te keren naar Durmitor!

Nationale trots

Dat eten en drinken belangrijk is voor de Montenegrijnen, dat had je al begrepen. Het moet naast wandelen zowat hun nationale trots zijn. Het zijn niet alleen talentvolle wijnbouwers en imkers, ze houden ook van biologische landbouwproducten. Voor een late lunch stoppen we bij de familie Pavićević in Kovčica.

De organische boerderij biedt je de kans om de lokale, huisgemaakte keuken te ontdekken en warme, authentieke gesprekken te hebben met de eigenaars. Biologisch en organisch zijn hier geen modewoorden van de afgelopen 10 jaar, het zit verweven in de cultuur. Je kan er trouwens ook overnachten.

Terug onderweg naar het hotel rijden we zoals gisteren beloofd nog even langs Durđevića, waar een indrukwekkende brug de canyon over de Tara-rivier overspant. Adrenaline-junkies komen hier ruimschoots aan hun trekken, met rafting of een deathride over de de diepste kloof van Europa.

Maar er zijn ook rustigere ervaringen, zoals trektochten langs de rivier die Montenegro deelt met Bosnië-Herzegovina. Afsluiten doen we met een bezoek aan middeleeuws graven in de buurt van de kleine Vrazje en Ribelje-meren. Die graven liggen op een heuvel en zijn beschermd door de Unesco.

Een voorsmaakje op een meer cultureel dan actief vervolg van onze reis door Montenegro in een volgend artikel .

Meer info en plan je reis: www.visit-montenegro.com