Keulen: pracht om te (her)ontdekken?

18-03-2026
Onlangs had ik het geluk om op reis te gaan met een cruise van VIVA CRUISES. Eigenlijk vind ik dat het een fout is om te zeggen “een cruise maken”. Je zou eerder moeten zeggen “een cruise beleven”, want het is een soort moment om de tijd te vergeten en om opnieuw de tijd te nemen voor alles.

pont

De titel van onze cruise? ‘Tussen metropolen en wellness’. Het programma? Varen op de Rijn en aanmeren in vijf Rijnsteden: Boppard, Bonn, Keulen, Koblenz en Frankfurt. En daarnaast ook genieten van lichaamsverzorgingen, massages, een kleine hammam en een infraroodcabine.

Keulen in de vroege ochtend

cathédrale

We kwamen ’s nachts aan in Keulen. Toen ik ’s ochtends de gordijnen van het grote raam van onze cabine open trok, zag ik de stad ontwaken: we lagen aangemeerd recht tegenover de kathedraal. De lucht was zwaar en grijs, maar dat namen we er maar bij.

Na een uitgebreid ontbijt vertrokken we op pad. Het was nog vroeg: de stad leek nog maar net wakker en we slenterden door bijna lege straten.

De kathedraal is natuurlijk spectaculair: je weet haast niet waar je moet kijken, zoveel details zijn er te bewonderen. Toch was het niet mijn favoriet. Ik gaf de voorkeur aan die van Bonn, die we de dag ervoor hadden gezien: witter, helderder.

De oude stad daarentegen heeft me echt geraakt. De kleurrijke huizen van de Alter Markt brachten warmte in de grijze sfeer: geel, blauw, rood. Net daarachter staat de toren van het stadhuis, die prachtig is. Ik heb lange tijd met mijn hoofd omhoog gestaan om de gebeeldhouwde figuren op deze toren uit het jaar 800 te bewonderen.

Het oude stadscentrum vol details

cologne

Het Vissersplein was een echte favoriet. Stel je een klein geplaveid plein voor, een fontein versierd met hardwerkende kabouters, enkele smalle middeleeuwse huizen geschilderd in felle kleuren, en daarachter de prachtige toren van de romaanse kerk Groot Sint-Maarten. Zelfs onder een grijze hemel leek het alsof je naar een mooie postkaart keek.

Het is fascinerend om de gebeeldhouwde versieringen op de hoeken van de huizen in het oude Keulen te bekijken: die kleine figuren vertellen allemaal hun eigen kleine verhalen. Terwijl we wat doelloos door de straatjes wandelden, ontdekten we ook smalle doorgangen en poorten die leiden naar piepkleine pleintjes, een beetje als verborgen binnenplaatsen.

Voor we terugkeerden naar de VIVA ONE, maakten we nog een stop bij de beroemde Hohenzollernbrug. De architectuur is indrukwekkend: een grote stalen constructie van 400 meter lang, opgebouwd uit drie vakwerkbogen. Daar wandelen, naast de ongeveer 1500 treinen die elke dag over de brug rijden, is een behoorlijk indrukwekkende ervaring.

De brug staat vandaag ook bekend om de duizenden liefdessloten die eraan hangen. Ze vormen als het ware kleurrijke linten langs de volledige reling.

Terug aan boord, met een wellness-moment

pêcheurs

Het hotelschip vertrok om twaalf uur: we zagen Keulen dus langzaam verdwijnen terwijl we comfortabel zaten in de grijsblauwe fluwelen zetels van restaurant RIVERSIDE.

In de namiddag trokken we moedig onze badjassen aan om naar het dek te gaan en de kleine jacuzzi te testen. Maar regen, kou en wind deden ons uiteindelijk van gedachten veranderen. Toch hebben we het moment vereeuwigd: badjas en slippers op een doorweekt dek.

Daarna ging ik naar mijn massage-afspraak. Het was heerlijk, en het mandje met geurende bloemen onder de massagetafel verspreidde een aangename geur in de ruimte. Eén klein minpuntje: de massage duurde geen dertig minuten zoals aangekondigd.

Wat bijpraten, lezen en een café crème bepaalden daarna het ritme van de rest van de namiddag.

Magische aankomst in Koblenz

rhin

Zo kwamen we uiteindelijk heel rustig aan in Koblenz. Die avond dineerden we in restaurant Le Bistro — want ja, de VIVA ONE heeft twee restaurants. Een andere kaart, een ander decor, maar nog altijd een even attente service en verfijnde keuken.

Deze keer zetten we zonder paraplu voet aan wal. Het verlichte Koblenz wist ons meteen te charmeren. Een eerste ontdekking van de stad in de nacht, bijna sprookjesachtig, die we de volgende dag bij daglicht verder zouden verkennen.

Daar vertel ik je heel binnenkort meer over!