Voor de kust van Mazara del Vallo, op Sicilië, detecteert de dieptemeter van een boot een vreemde massa. Giacomo De Mola duikt naar beneden om te gaan kijken. Op 46 meter diepte stuit hij op een 2.100 jaar oud Romeins schip, met een vrijwel intacte lading! De laatste keer dat iemand het zag, was twintig eeuwen geleden…
De echo op het scherm deed denken aan een rots. Duiker Giacomo De Mola besluit toch om een kijkje te gaan nemen, samen met Igor Bisulli. Onder de zeespiegel troffen ze ‘een enorme uitgestrektheid van amforen’ aan, op ongeveer drie mijl van de Siciliaanse kust en op 46 meter diepte.
“Zonder enige twijfel de meest ongelooflijke ontdekking van mijn leven,” vertelt hij. En dan deze zin die perfect weergeeft hoe duizelingwekkend het allemaal is: “Het is moeilijk om uit te leggen hoe het voelt om bij de eerste mensen te horen die deze plek, na bijna twintig eeuwen, opnieuw te zien krijgen.” Een belangrijke reflex: hij waarschuwt meteen de ‘Superintendentie van de Zee’ van de regio Sicilië.
500 amforen en een schip dat rechtop is blijven liggen
Het vrachtschip was ongeveer 21 meter lang en 6 meter breed. Het ligt nog steeds rechtop, in zijn oorspronkelijke vaarpositie, alsof het gewoon op de zeebodem is neergezet. Aan boord bevinden zich meer dan 500 amforen, die grotendeels intact zijn. Het gaat om een hoog, cilindervormig type amfoor dat traditioneel gebruikt werd om Romeinse wijn in te vervoeren. Maar trek niet te snel conclusies: nergens staat dat de ontdekkers de wijn zelf even geproefd hebben!
Bij de boeg liggen twee grote loden ankerstokken van elk ongeveer 1,70 meter lang en er werd ook een loden onderdeel van de lenspomp geïdentificeerd. Alles samen dateert de schipbreuk van tussen de 2de en de 1ste eeuw voor Christus.
En wat nu?
Onderwaterarcheoloog Salvo Emma vertelt wat de volgende stap wordt: “We hebben een driedimensionale opname voltooid, waarmee we de lading van het wrak nu in detail kunnen bestuderen.” Van officiële zijde noemt de Italiaanse minister van Cultuur Alessandro Giuli het “één van de belangrijkste archeologische onderwatervondsten van de voorbije jaren”, waarna hij eraan toevoegt dat “de zee ons waardevolle fragmenten van onze geschiedenis blijft teruggeven”.