Stonehenge, de beroemde Engelse prehistorische steencirkel, fascineert al eeuwen door zijn uitlijningen ten opzichte van de zon. En het zou best kunnen dat we daar nog lang niet alles over weten…
© k-mitch-hodge
Stonehenge is één van de beroemdste prehistorische monumenten ter wereld! De site ligt in het zuiden van Engeland, vlak bij Salisbury, en bestaat uit een cirkel van gigantische rechtopstaande stenen, waarvan sommige bekroond zijn met horizontale blokken. Stonehenge werd ongeveer 4.500 jaar geleden in meerdere fases gebouwd en blijft onderzoekers en archeologen intrigeren… Er wordt gedacht dat de plek mogelijk diende als rituele site, als zonnekalender of als verzamelplaats. Het grootste mysterie? De uitlijning met de zonnewendes, vooral met de zonsopgang in de zomer!
Archeologen van Wessex Archaeology hebben nu iets heel bijzonders blootgelegd. Het gaat om twee kuilen waarin waarschijnlijk grote houten palen hebben gestaan, op ongeveer 120 meter van elkaar. Het geheel zou dateren van rond 2950 v.Chr., dus zo’n 5.000 jaar geleden!
De echte verrassing zit in hun uitlijning. Volgens de analyse van archeoastronoom Fabio Silva wezen deze twee palen met grote precisie naar de zonsopgang tijdens de zomerzonnewende en de zonsondergang tijdens de winterzonnewende. Met andere woorden: lang vóór de iconische grote stenen van Stonehenge wisten lokale gemeenschappen het landschap al te organiseren rond de zon!
Een ‘prototype’ van Stonehenge?
Het woord klinkt verleidelijk, maar je moet er voorzichtig mee omspringen. De onderzoekers denken dat de site van Bulford mogelijk een voorloper was van de latere zonne-uitlijningen van Stonehenge. Ze dateert uit dezelfde periode als de eerste fases van het beroemde monument, toen de eerste grondwerken werden uitgevoerd, maar gaat ongeveer 500 jaar vooraf aan de plaatsing van de grote sarsenstenen die we vandaag met het beeld van Stonehenge associëren!
Rond de twee kuilen brachten de opgravingen ook 48 kleinere kuilen aan het licht, met aardewerk, dierenbotten, bewerkte vuursteen en houtskool. Die sporen wijzen op bijeenkomsten, misschien seizoensgebonden, rond de cyclus van de zon. Kortom: het mysterie blijft bestaan!