Na Le Mans zetten we koers naar Laval, met zijn Vieux Château en de ‘Cité du Lait’, het grootste zuivelmuseum ter wereld.
Heb je ooit als eens gehoord van Laval? Waarschijnlijk niet… Voor velen is het gewoon een stad langs de spoorlijn Parijs-Brest, die de Franse hoofdstad met Bretagne verbindt. Treinreizigers kijken er van bovenaf op neer, vanaf het spoorwegviaduct dat 25 meter boven het water van de Mayenne uittorent. Toch loont het de moeite om weer met beide voeten op de grond te komen en de stad te verkennen.
Tuin met uitzicht
Vanaf het Château-Neuf, het voormalige gerechtsgebouw, wandelen we door steegjes vol vakwerkhuizen omhoog naar de ‘Jardin de la Perrine’. Deze tuin biedt een weids uitzicht over de Mayenne en herbergt allerlei boomsoorten, waaronder ginkgo’s, ceders, sequoia’s, magnolia’s en steeneiken. Je vindt er ook een prachtige rozentuin én… het graf van schilder Henri Rousseau (1844-1910), bijgenaamd Le Douanier. Hij werd in Laval geboren.
De toren van het Vieux Château
Een korte wandeling brengt ons bij het Vieux Château. We wagen ons aan de beklimming van de donjon uit de 13de eeuw. Na 60 treden via een smalle wenteltrap staan we oog in oog met het indrukwekkende oorspronkelijke houten dakgebinte. En we genieten er van een panoramisch uitzicht over de stad.
Wanneer de winter nadert, baadt Laval in het licht. Van eind november tot begin januari schitteren de gevels en straten in allerlei kleuren tijdens de ‘Lumières de Laval’. Wij brachten de nacht door in het stadscentrum, in L’Auberge des Remparts. Dit hotel in retro-popstijl heeft themakamers die zijn ingericht met allerlei rommelmarktvondsten.
‘Cité du Lait’
De volgende dag trekken we naar het ‘Cité du Lait’-museum. Het grootste zuivelmuseum ter wereld is ondergebracht in het fabriekje dat André Besnier in 1933 oprichtte. Daaruit zou later Lactalis groeien, de wereldleider in de zuivelsector! Een indrukwekkend industrieel succesverhaal. Het museum zet de eigen merken in de kijker, maar toont ook zo’n 4.000 voorwerpen die met de productie van zuivel te maken hebben. Van metalen melkkannen tot Tetra Brik-verpakkingen, met daartussen een hele verzameling gereedschap en oude affiches.
In een nagebouwde fabriek uit de jaren 1950 ontdekken we ook stap voor stap hoe camembert wordt gemaakt. Maar dan is het alweer tijd om verder te trekken. Ditmaal laten we ons meevoeren over het water, aan boord van een wel heel bijzonder vaartuig…
